มารู้จักสัทธอักษรพินอินกันเถอะ

สัทอักษร (พินอิน)

ที่มาและความสำคัญของสัทอักษร(พินอิน)

     อักษรจีนเป็นอักษรภาพ ไม่ได้เกิดจากการประสมพยัญชนะแบบภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษ 

กล่าวคือ ในขีดแต่ละขีดของอักษรจีนนั้น ไม่มีการแสดงถึงการออกเสียง การเรียนรู้ภาษาจีนจึง

ต้องอาศัยเครื่องหมายกำกับการออกเสียง เพื่อช่วยในการเรียนการสอนภาษาจีน และเพื่อให้

การเรียนการสอนมีประสิทธิภาพและสะดวกมากยิ่งขึ้น ประเทศสาธารณรัฐประชนจีนจึงได้พัฒนา

และประกาศให้ใช้ระบบอักษรกำกับการออกเสียงใหม่สำหรับอ่านอักษรจีนขึ้น 

ซึ่งภาษาจีนเรียกว่า 汉语拼音 (สัทอักษร หรือ Phonetic)  

ส่วนประกอบของพินอิน

            คำในภาษาจีนกลาง ประกอบด้วย พยัญชนะ สระ และวรรณยุกต์ ซึ่งมีรายละเอียด ดังนี้

1. เสียงพยัญชนะ

1.1 เสียงพยัญชนะต้นของภาษาจีนมี 23 เสียงดังนี้             

พินอิน	อ่าน	แทนเสียง		พินอิน	อ่าน	แทนเสียง
b	โป	ป		p	โพ	พ
m	โม	ม		f	โฟ	ฟ
d	เตอะ	ต		t	เธอะ	ธ,ท
n	เนอะ	น		l	เลอะ	ล
g	เกอ	ก		k	เคอ	ค
h	เฮอ	ฮ		j	จี	จ
q	ชี	ช		x	ซี	ซ
z	จือ	จ		c	ชือ	ช
s	ซือ	ซ		zh	จรือ	จร
ch	ชรือ	ชร		sh	ซรือ	ซร
r	ยรือ	ยร

          

1.2 เสียงพยัญชนะกึ่งสระมี 2 เสียง คือ         

พินอิน	อ่าน	แทนเสียง		พินอิน	อ่าน	แทนเสียง
y	อี	ย		w	อู	ว

   

2. เสียงสระ

            1. สระเดี่ยว  มี 6 เสียงดังนี้

พินอิน	อ่าน	แทนเสียง		พินอิน	อ่าน	แทนเสียง
a	อา	-า		o	โอ	โ-
e	เออ	เ-อ		i	อี	ี
u	อู	ู		ü	อวี	-วี

            2. สระประสม

พินอิน	อ่าน	แทนเสียง		พินอิน	อ่าน	แทนเสียง
ai	ไอย	ไ-ย		ei	เอย	เ-ย
ao	อาว	-าว		ou	โอว	โ-ว
an	อาน	-าน		en	เอิน	เ –ิ น
ang	อาง	-าง		eng	เอิง	เ –ิ ง
ong	อง	-ง		ia	เอียะ	เ –ี ยะ
*ie	เอีย	เ –ี ย		in	อิน	–ิ น
iao	เอียว	เ –ี ยว		iu	อิว	–ิ ว
ian	เอียน	เ –ี ยน		iang	เอียง	เ –ี ยง
ing	อิง	–ิ ง		iong	อีอง	–ีอง
ua	อวา	-วา		uo	อวอ	-วอ
uai	อวาย	-วาย		ui	อุย	-ุ ย
uan	อวาน	-วาน		un	อูน	- ูน
uang	อวาง	-วาง		ueng	เอวิง	เ-วิง
*üe	เอวีย	เ-วีย		üan	เอวียน	เ-วียน
ün	อวิน	-วิน		**er	เออ-ร	เออ-ร

  

 * หากสระ e (เออ) ตามท้ายสระตัวอื่นจะออกเสียงเป็นสระ ê (เอ) 

            ** -  r ด้านท้ายนั้นกำกับไว้เพื่อแสดงว่าเป็นเสียงที่จำเป็นต้องม้วนหดลิ้นให้ยกขึ้นไปแตะบริเวณเพดานแข็ง

กรณีที่มีเสียงพยัญชนะท้าย คือ - n หรือ - ng ตามหลังเสียงสระ เสียง - n จะเทียบได้กับเสียง “แม่กน” ในภาษาไทย และ - ng จะเทียบได้กับเสียง “แม่กง” ในภาษาไทย

ในบรรดาสระเดี่ยว 6 เสียง จะมีอยู่ 2 เสียง คือ เสียงสระ i (อี) และ u (อู) ที่ไม่สามารถใช้เป็นสระขึ้นต้นพยางค์ตามลำพังได้ จึงจำเป็นที่จะต้องมีพยัญชนะกึ่งสระ y (อี) และ w (อู) มาช่วยกำกับแทนที่สระ i (อี) และ u (อู)  เช่น

i                   ---                    yi (อี)    

ian               ---      yan (เยียน)

      in                ---                       yin (ยิน)        

u                   ---                    wu (อู)  

ua                  ---       wa (อวา)

uo                  ---                    wo(อวอ)   เป็นต้น

 3. วรรณยุกต์

            วรรณยุกต์ของจีนมีทั้งสิ้น 4 เสียงโดยแต่ละเสียงจะใช้เครื่องหมายวรรณยุกต์และมีชื่อเรียกเฉพาะ คือ เสียงที่ 1 เสียงที่ 2 เสียงที่ 3 และ เสียงที่ 4  เมื่อเทียบกับภาษาไทย สามารถเทียบเสียงได้ดังนี้              

เสียงที่ 1	เสียงที่ 2	เสียงที่ 3	เสียงที่ 4
ā	á	ǎ	à
สามัญ		่	้
อา	อ๋า	อ่า	อ้า

กฎของการเติมวรรณยุกต์

1.  เครื่องหมายวรรณยุกต์จะใส่ไว้ตรงสระเท่านั้น ห้ามใส่ไว้บนพยัญชนะ

2. ห้ามใส่เครื่องหมายวรรณยุกต์ไว้บน –n  –ng

3. ตำแหน่งการใส่เครื่องหมายวรรณยุกต์ จะใส่ไว้ตามลำดับสระพี่น้องดังนี้

ตัวอย่าง

1 ( คนโต )	2	3	4 ( ฝาแฝด )		5
a	o	e	i	u	ü

bāo     gěi    liè   nüē   tū

4.  กรณีที่เป็นสระ i (อี) ให้ใส่เครื่องหมายวรรณยุกต์ทับจุด  เช่น  lī 

5.  กรณีที่เป็นสระ ü (อวี) ให้ใส่เครื่องหมายวรรณยุกต์ไว้ข้างบนจุดจุด  เช่น   nǚ 

6. กรณีที่เป็นสระฝาแฝด (i,u) ให้วางวรรณยุกต์ไว้ที่สระด้านหลังเสมอ  เช่น

duī    diū 

7. กรณีที่เสียงวรรณยุกต์เสียงที่ 3 เจอเสียงวรรณยุกต์เสียงที่ 3 ด้วยกัน เสียงข้างหน้าจะเปลี่ยนเป็นเสียงที่ 2  เช่น         

*  ˇˇ   =          ´ˇ

    nǐhǎo                ออกเสียงเป็น        níhǎo (สวัสดี)

            หนี่ห่าว                                                                        หนี ห่าว 

 *       ˇˇˇ   =       ˇ´ˇ/ ´´ˇ

   wǒ hěn hǎo     ออกเสียงเป็น   wǒ hén hǎo

   หว่อ  เหิ่น   ห่าว                             หว่อ  เหิน  ห่าว        

  

หรือ     wó hén hǎo  (ฉันสบายดีมาก)

                    หว๋อ   เหิน ห่าว

 *  ˇˇˇˇ     =     ´ˇ´ˇ

 wǒ yě hěn hǎo    ออกเสียงเป็น    wó yě hén hǎo

   หว่อ  เย่  เหิ่น ห่าว                                   หว๋อ เย่ เหิน ห่าว

 (ฉันก็สบายดีเหมือนกัน)